رضا عنایتى مهاجم فعلى استقلال در صدر جدول بهترین گلزنان تاریخ این باشگاه قرار دارد.آرش برهانى مهاجم ملى پوش استقلال در نیم فصل اول با به ثمر رساندن ۸ گل بهترین گلزن آبى هاى پایتخت بود. برهانى طى ۳ فصل اخیر با گلزنى هاى پیاپى خود به یکى از برترین گلزنان تاریخ استقلال در لیگ تبدیل شده و تا شکستن رکورد صمد مرفاوى و غلامحسین مظلومى فاصله زیادى ندارد. سایت گل ۱۰ گلزن برتر استقلال در تاریخ لیگ را معرفى مى کند:
۱-رضا عنایتى(۵۵ گل)
کاپیتان دوم استقلال در این فصل از سال ۸۲ تا ۸۴ با زدن ۵۲ گل در ۸۲ بازى توانست رکورد بهترین گلزن استقلال در لیگ را به نام خود ثبت کند. عنایتى در فصل ۸۴ با هت تریک مقابل ملوان رکورد ۳۰ ساله مظلومى را شکست و برترین گلزن استقلال در لیگ شد. این بازیکن در این فصل نیز ۳ گل زده است و در مجموع ۹۸ بازى در لیگ براى استقلال ۵۵ گل زده است. میانگین گلزنى عنایتى در هر بازى حدود ۶‎/. گل است. عنایتى در صورت حضور مستمر در استقلال مى توانست رکورد خود را به ۱۰۰ گل نیز برساند.
۲-غلامحسین مظلومى(۴۰ گل)
سرپرست فعلى آبى هاى پایتخت از سال ۵۴ تا ۸۴ رکوردار گلزنى براى این تیم به شمار مى رفت. مظلومى طى ۸۲ بازى در لیگ موفق به زدن ۴۰ گل شد. مظلومى در فصل ۵۲ و ۵۳ ۲ بار موفق به کسب عنوان آقاى گلى شد. ۱۰ گل او در فصل ۵۳ تخت جمشید نقش مهمى در اولین و تنها قهرمانى استقلال در
لیگ تخت جمشید داشت.
۳- صمد مرفاوى (۳۸ گل)
سرمربى کنونى تیم استقلال از سال ۶۸ تا ۷۶ براى این تیم در لیگ به میدان رفت و طى ۸۸ بازى موفق به زدن ۳۸ گل شد البته مرفاوى مدتى را درکشاورز و مدتى نیز در کویت و سنگاپور بازى کرد. وى در اولین فصل حضور در استقلال در لیگ قدس سال ۶۸ براى این تیم ۱۳ گل زد و دومین گلزن برتر فصل پس از محمد احمدزاده شد. مرفاوى در همین فصل زننده گل قهرمانى استقلال در بازى فینال مقابل پرسپولیس بود.
۴- آرش برهانى (۳۷ گل)
آقاى گل فصل گذشته لیگ برتر در اولین سال حضورش در استقلال نا امید کننده ظاهر شد اما در فصل قبل ۲۱ گل زد و نقش مهمى در قهرمانى استقلال داشت. برهانى تاکنون طى ۷۶ بازى براى استقلال در لیگ برتر موفق به زدن ۳۷ گل شده است و تا پایان فصل به رتبه دوم گلزنان استقلال در تاریخ لیگ صعود خواهد کرد.
۵- سیاوش اکبرپور(۳۶ گل)
مهاجم نیمکت نشین استقلال در این فصل فقط موفق به زدن یک گل شده است که این گل را در بازى با ابومسلم به ثمر رساند. اکبرپور اولین گل خود براى استقلال را نیز در فصل ۸۳ به ابومسلم زد و تاکنون در ۱۱۵ بازى ۳۶ گل به ثمر رسانده است. این بازیکن در فصل ۸۴-۸۳ زوج موفقى را با عنایتى تشکیل داده بود که منجر به قهرمانى استقلال وآقاى گلى عنایتى شد.
۶- على سامره (۳۲ گل)
على سامره در فصل ۷۹ به استقلال پیوست و در اولین سال حضورش در این تیم با زدن ۱۳ گل دومین گلزن برتر لیگ شد. سامره در ۷۷ بازى موفق به زدن ۳۲ گل براى استقلال شد و در اواسط فصل ۸۳ بود که به دلیل نیمکت نشینى هاى مداوم و اختلاف سلیقه با امیر قلعه نویى راهى فوتبال امارات شد. این بازیکن در لیگ امارات نیز یکى از گلزنان برتر بود و در این فصل نیز پس از بازگشت به ایران اکنون در تیم مس کرمان بازى مى کند.
۷- فرهاد مجیدى(۳۱ گل)
کاپیتان و باسابقه ترین بازیکن حال حاضر استقلال در ۱۱۸ بازى که تاکنون براى استقلال در لیگ انجام داده ، ۳۱ گل نیز به ثمر رسانده است. فرهاد مجیدى زمانى اولین گل خود را به ثمر رساند که صمد مرفاوى در حال خداحافظى از این تیم بود. مجیدى بیشتر دوران فوتبال خود را در لیگ امارات سپرى کرد و یکى از بهترین گلزنان امارات در دهه اخیر بود. این بازیکن در دربى این فصل بالاخره موفق به گلزنى مقابل پرسپولیس نیز شد.
۸- هادى نراقى (۲۹ گل)
مهاجم ریز نقش آبى پوشان در دهه پنجاه طى ۱۰۶ بازى ۲۹ گل براى این تیم به ثمر رساند. نراقى که سابقه قهرمانى آسیا با تیم ملى جوانان را نیز دارد، اولین بار در فصل ۵۲ تخت جمشید مقابل بانک ملى گلزنى کرد. بهترین رکورد وى نیز ۹ گل در یک فصل بود که در فصل ۵۶ آن را ثبت کرد.
۹- على جبارى(۲۸ گل)
کاپیتان و ستاره استقلال در اواخر دهه چهل یکى از برترین گلزنان تاریخ باشگاه استقلال است. جبارى فقط در ۵ فصل لیگ استقلال را همراهى کرد و در ۸۰ بازى موفق به زدن ۲۸ گل شد. بهترین عملکرد او در یک فصل زدن ۱۰ گل بود که در سال ۱۳۵۰ رقم خورد. در فصل ۵۳ که استقلال با کاپیتانى این بازیکن قهرمان لیگ تخت جمشید شد، جبارى ۵ گل براى استقلال به ثمر رساند. کاپیتان اسبق استقلالى ها آخرین گل خود را مقابل ملوان در فصل ۵۴ به ثمر رساند و پس از آن راهى تیم راه آهن شد.
۱۰- ادموند اختر(۲۶ گل)
مهاجم ارمنى استقلال در دهه هفتاد، از سال ۷۳ تا ۷۶ طى چهار فصل ۷۵ بار براى این تیم به میدان رفت و موفق به زدن ۲۶ گل شد. اختر در اولین فصل حضورش در استقلال ۱۰ گل زد و البته گل او به پرسپولیس در بازى نیمه نهایى لیگ نیز جنجال به پا کرد! در دومین فصل ۱۱ گل زد و در فصل ۷۵ نیز فقط ۵ گل به ثمر رساند. ادموند اختر در آخرین فصل حضورش در استقلال موفق به گلزنى نشد.

استقلال خاطره خوشی از تغییر سرمربی خود در میان فصل ندارد. وقتی به سوابق تغییر مربیان در میان فصل نگاه می‌کنیم ناکامی‌های این تیم پس از تغییرات توجه‌مان را به سوی خود جلب می‌کند. این سابقه تنها به لیگ برتر مربوط نیست! استقلال حتی در ادوار قبل از آغاز لیگ برتر هم پس از تغییر سرمربی خود در میانه‌های راه با چالش روبرو شد. هواداران استقلال هیچ گاه ناکامی استقلال در جام باشگاه‌های آسیا و کسب مقام چهارمی را پس از خروج پورحیدری از کادر فنی و حضور حجازی از یاد نبرده‌اند. هر چند که حجازی پس از آن توانست جام های بسیاری همراه با استقلال به دست آورد اما اولین جرقه‌های ناکامی استقلال به واسطه تغییرات زودهنگام از همین جا زده شد. در زمان مربیگری رولند کخ آلمانی هم تیم مقطعی در دست جواد زرینچه افتاد اما استقلال از این تغییر هم به نتیجه‌ای نرسید. اوج ناکامی استقلال اما به زمانی مربوط می‌شود که فیروز کریمی به مثابه یک منجی در نیم فصل دوم لیگ هفتم به استقلال آمد! فیروز کریمی استقلال را ششم جدول تحویل گرفت و سیزدهم تحویل داد تا خاطره تلخ استقلال از این تغییرات تکرار شود. رجوعی به گذشته استقلال شایعه برکناری مرفاوی را از بین می‌برد. چرا که مدیران باشگاه استقلال نمی‌خواهند آن خاطرات تلخ دوباره تکرار شود. واعظ آشتیانی با اینکه در سرزمین وحی به سر می‌برد اما بر این موضع تاکید دارد. او صمد مرفاوی را تا پایان فصل حفظ خواهد کرد تا آن خاطرات تلخ دوباره تکرار نشود. شاید واعظ هم به این فکر می‌کند که اگر سرمربی استقلال تغییر کند دوباره آن سرنوشت تکرار می‌شود و استقلال نه تنها رتبه‌ای بیشتر از سومی به دست نخواهد آورد، بلکه در رتبه پایین‌تری هم قرار خواهد گرفت و چه بسا سهمیه آسیای خودرا از کف بدهد. آنچه مسلم است مسوولان باشگاه استقلال نمی‌خواهند این سرنوشت به کرات تکرار شود. به همین دلیل ثبات را تحت هر شرایطی بهتر از تغییرات پی در پی می‌دانند.
آیا مرفاوی می‌تواند از این نتایج بهره گرفته و استقلال را به اهداف خود برساند؟ باید منتظر ماند...

استقلال خاطره خوشی از تغییر سرمربی خود در میان فصل ندارد. وقتی به سوابق تغییر مربیان در میان فصل نگاه می‌کنیم ناکامی‌های این تیم پس از تغییرات توجه‌مان را به سوی خود جلب می‌کند. این سابقه تنها به لیگ برتر مربوط نیست! استقلال حتی در ادوار قبل از آغاز لیگ برتر هم پس از تغییر سرمربی خود در میانه‌های راه با چالش روبرو شد. هواداران استقلال هیچ گاه ناکامی استقلال در جام باشگاه‌های آسیا و کسب مقام چهارمی را پس از خروج پورحیدری از کادر فنی و حضور حجازی از یاد نبرده‌اند. هر چند که حجازی پس از آن توانست جام های بسیاری همراه با استقلال به دست آورد اما اولین جرقه‌های ناکامی استقلال به واسطه تغییرات زودهنگام از همین جا زده شد. در زمان مربیگری رولند کخ آلمانی هم تیم مقطعی در دست جواد زرینچه افتاد اما استقلال از این تغییر هم به نتیجه‌ای نرسید. اوج ناکامی استقلال اما به زمانی مربوط می‌شود که فیروز کریمی به مثابه یک منجی در نیم فصل دوم لیگ هفتم به استقلال آمد! فیروز کریمی استقلال را ششم جدول تحویل گرفت و سیزدهم تحویل داد تا خاطره تلخ استقلال از این تغییرات تکرار شود. رجوعی به گذشته استقلال شایعه برکناری مرفاوی را از بین می‌برد. چرا که مدیران باشگاه استقلال نمی‌خواهند آن خاطرات تلخ دوباره تکرار شود. واعظ آشتیانی با اینکه در سرزمین وحی به سر می‌برد اما بر این موضع تاکید دارد. او صمد مرفاوی را تا پایان فصل حفظ خواهد کرد تا آن خاطرات تلخ دوباره تکرار نشود. شاید واعظ هم به این فکر می‌کند که اگر سرمربی استقلال تغییر کند دوباره آن سرنوشت تکرار می‌شود و استقلال نه تنها رتبه‌ای بیشتر از سومی به دست نخواهد آورد، بلکه در رتبه پایین‌تری هم قرار خواهد گرفت و چه بسا سهمیه آسیای خودرا از کف بدهد. آنچه مسلم است مسوولان باشگاه استقلال نمی‌خواهند این سرنوشت به کرات تکرار شود. به همین دلیل ثبات را تحت هر شرایطی بهتر از تغییرات پی در پی می‌دانند.
آیا مرفاوی می‌تواند از این نتایج بهره گرفته و استقلال را به اهداف خود برساند؟ باید منتظر ماند...

استقلال خاطره خوشی از تغییر سرمربی خود در میان فصل ندارد. وقتی به سوابق تغییر مربیان در میان فصل نگاه می‌کنیم ناکامی‌های این تیم پس از تغییرات توجه‌مان را به سوی خود جلب می‌کند. این سابقه تنها به لیگ برتر مربوط نیست! استقلال حتی در ادوار قبل از آغاز لیگ برتر هم پس از تغییر سرمربی خود در میانه‌های راه با چالش روبرو شد. هواداران استقلال هیچ گاه ناکامی استقلال در جام باشگاه‌های آسیا و کسب مقام چهارمی را پس از خروج پورحیدری از کادر فنی و حضور حجازی از یاد نبرده‌اند. هر چند که حجازی پس از آن توانست جام های بسیاری همراه با استقلال به دست آورد اما اولین جرقه‌های ناکامی استقلال به واسطه تغییرات زودهنگام از همین جا زده شد. در زمان مربیگری رولند کخ آلمانی هم تیم مقطعی در دست جواد زرینچه افتاد اما استقلال از این تغییر هم به نتیجه‌ای نرسید. اوج ناکامی استقلال اما به زمانی مربوط می‌شود که فیروز کریمی به مثابه یک منجی در نیم فصل دوم لیگ هفتم به استقلال آمد! فیروز کریمی استقلال را ششم جدول تحویل گرفت و سیزدهم تحویل داد تا خاطره تلخ استقلال از این تغییرات تکرار شود. رجوعی به گذشته استقلال شایعه برکناری مرفاوی را از بین می‌برد. چرا که مدیران باشگاه استقلال نمی‌خواهند آن خاطرات تلخ دوباره تکرار شود. واعظ آشتیانی با اینکه در سرزمین وحی به سر می‌برد اما بر این موضع تاکید دارد. او صمد مرفاوی را تا پایان فصل حفظ خواهد کرد تا آن خاطرات تلخ دوباره تکرار نشود. شاید واعظ هم به این فکر می‌کند که اگر سرمربی استقلال تغییر کند دوباره آن سرنوشت تکرار می‌شود و استقلال نه تنها رتبه‌ای بیشتر از سومی به دست نخواهد آورد، بلکه در رتبه پایین‌تری هم قرار خواهد گرفت و چه بسا سهمیه آسیای خودرا از کف بدهد. آنچه مسلم است مسوولان باشگاه استقلال نمی‌خواهند این سرنوشت به کرات تکرار شود. به همین دلیل ثبات را تحت هر شرایطی بهتر از تغییرات پی در پی می‌دانند.
آیا مرفاوی می‌تواند از این نتایج بهره گرفته و استقلال را به اهداف خود برساند؟ باید منتظر ماند...

استقلال خاطره خوشی از تغییر سرمربی خود در میان فصل ندارد. وقتی به سوابق تغییر مربیان در میان فصل نگاه می‌کنیم ناکامی‌های این تیم پس از تغییرات توجه‌مان را به سوی خود جلب می‌کند. این سابقه تنها به لیگ برتر مربوط نیست! استقلال حتی در ادوار قبل از آغاز لیگ برتر هم پس از تغییر سرمربی خود در میانه‌های راه با چالش روبرو شد. هواداران استقلال هیچ گاه ناکامی استقلال در جام باشگاه‌های آسیا و کسب مقام چهارمی را پس از خروج پورحیدری از کادر فنی و حضور حجازی از یاد نبرده‌اند. هر چند که حجازی پس از آن توانست جام های بسیاری همراه با استقلال به دست آورد اما اولین جرقه‌های ناکامی استقلال به واسطه تغییرات زودهنگام از همین جا زده شد. در زمان مربیگری رولند کخ آلمانی هم تیم مقطعی در دست جواد زرینچه افتاد اما استقلال از این تغییر هم به نتیجه‌ای نرسید. اوج ناکامی استقلال اما به زمانی مربوط می‌شود که فیروز کریمی به مثابه یک منجی در نیم فصل دوم لیگ هفتم به استقلال آمد! فیروز کریمی استقلال را ششم جدول تحویل گرفت و سیزدهم تحویل داد تا خاطره تلخ استقلال از این تغییرات تکرار شود. رجوعی به گذشته استقلال شایعه برکناری مرفاوی را از بین می‌برد. چرا که مدیران باشگاه استقلال نمی‌خواهند آن خاطرات تلخ دوباره تکرار شود. واعظ آشتیانی با اینکه در سرزمین وحی به سر می‌برد اما بر این موضع تاکید دارد. او صمد مرفاوی را تا پایان فصل حفظ خواهد کرد تا آن خاطرات تلخ دوباره تکرار نشود. شاید واعظ هم به این فکر می‌کند که اگر سرمربی استقلال تغییر کند دوباره آن سرنوشت تکرار می‌شود و استقلال نه تنها رتبه‌ای بیشتر از سومی به دست نخواهد آورد، بلکه در رتبه پایین‌تری هم قرار خواهد گرفت و چه بسا سهمیه آسیای خودرا از کف بدهد. آنچه مسلم است مسوولان باشگاه استقلال نمی‌خواهند این سرنوشت به کرات تکرار شود. به همین دلیل ثبات را تحت هر شرایطی بهتر از تغییرات پی در پی می‌دانند.
آیا مرفاوی می‌تواند از این نتایج بهره گرفته و استقلال را به اهداف خود برساند؟ باید منتظر ماند...

مقدمه: صمد مرفاوی! این نامی بود که ابتدای فصل وقتی به عنوان سرمربی معرفی شد، لرزه بر اندام هر کسی می‌انداخت. صمد مرفاوی! آیا او گزینه مناسبی برای هدایت استقلال به حساب می‌آمد؟ تردیدها به نقطه اوج رسیده بود اما واعظ آشتیانی اصرار بی حد و حصری داشت. او صمد را گزینه مناسبی می‌دید و معتقد بود او می‌تواند پس از امیر قلعه‌نویی سکان هدایت استقلال را به دست بگیرد.
***
اینجا ورزشگاه شهید باهنر کرمان است؛ جایی که استقلال پس از 18 ماه، شکستی تلخ را به حریف خود تحمیل می‌کند! صمد پس از دربی به واسطه ارائه کردن یک بازی محتاطانه و قرار گرفتن در محیطی پر ترس با انتقادهایی روبرو شد. او حتی تا قامت یک مربی مضطرب قد علم کرد. صمد اسیر دربی شده بود و رفتاری که از او سر می‌زد تا حدودی نتایج پیش از دربی را هم زیر سوال می‌برد. این اتفاقات بهانه‌ای بود تا تردیدهایی درباره نتیجه‌گیری استقلال در کرمان ایجاد شود. حتی کسانی بودند که درگمانه‌زنی‌های خود استقلال را بازنده بازی کرمان می‌دانستند. ظاهرا باخت مقاومت در تهران این ذهنیت را ایجاد کرده بود که در هفته دهم همه خط تیره‌ها در جدول برداشته خواهد شد و روند شکست‌ناپذیری استقلال هم پس از مقاومت به پایان راه خود خواهد رسید اما چنین نشد. صمد بازگشت باشکوهی پس از دربی داشت. او از دایره ترس و اضطراب خارج شد و به سوی شهامت گام برداشت. بازی با مس کرمان دوباره بهانه‌ای شد تا از مرفاوی تعریف کنیم. او حالا آن مربی معمولی فصل ششم نیست. او آن مربی پراضطراب دربی نیست!
***
برتری‌های آغاز فصل چنان بود که تردیدها درباره مرفاوی را از بین نمی‌برد! همگان منتظر اتفاقاتی بودند. پیش از فصل تقابل با امیر قلعه‌نویی و پرویز مظلومی از صمد یک بازنده محض می‌ساخت. صمد آیا می‌تواند مقابل امیر قلعه‌نویی موفق باشد؟ حتی تصور اینکه صمد از سپاهان در ورزشگاه آزادی یک امتیاز می‌گرفت، سخت می‌نمود! اما صمد امیر را در ورزشگاه خالی از تماشاگر در هفته نخست مغلوب کرد. صمد از همان جا گام‌های محکم خود را برداشت. روند امتیازگیری استقلال در هفته‌های آغازین باز هم انتقادهایی به همراه داشت. انتقادهایی نظیر اینکه چرا تیم صمد کم گل می‌زند؟ چرا از میان این همه مهاجم تنها رضا عنایتی پایش به گلزنی باز شده بود اما تیم صمد از هفته پنجم پوست انداخت و به همان تیم دلخواه تبدیل شد. صمد به غیر از دربی که قوانین نانوشته خود را دارد در همه بازی‌ها موفق بود. اوج هنر صمد در هفته دهم نمایان شد. او پرویز مظلومی را هم پشت سر گذاشت. این بار پیروزی بیرون از خانه او رنگ و جلای ویژه‌ای داشت. هفته دهم برای مرفاوی یک هفته ویژه بود. هفته‌ای که او را برای همیشه از محاق بیرون آورده است. او دیگر در سایه پنهان نشده است. او دیگر در تاریکی مخفی نیست. او از محاق بیرون آمده است و حالا می‌تواند خود را به عنوان یک مربی کار بلد معرفی کند. نتایج او اتفاقی نیست. صمد با استقلال آرام آرام در حال پوست انداختن است و اینجا است که باید از مرفاوی پرسید: «تا کجا جلو خواهی رفت؟»

... وقتی واعظ آشتیانی برای اولین بار از نام صمد مرفاوی به عنوان سرمربی تیمش نام برد مخاطبانش پوزخندی زدند و به آسانی از کنار این حرف گذشتند؛ آن روزها همه با بی‌توجهی به دنبال گزینه‌های تازه می‌گشتند. از سنول گونش گرفته تا مجید جلالی و پرویز مظلومی! بعد شایعه آشتی واعظ آشتیانی با امیرقلعه‌نویی به تیتر یک اخبار تبدیل شد تا دوباره صمد مرفاوی تا حد یک دستیار تنزل پیدا کند! واعظ اما روی حرفش ایستاده بود. او مدام نام مرفاوی را زیر لب تکرار می‌کرد، تا اینکه صمد دور از جنجال‌های خبری و در سکوتی محض حکم سرمربیگری‌اش را از دستان واعظ آشتیانی گرفت و همه گمانه‌زنی‌ها را باطل کرد. صمد مرفاوی آمد اما نه مثل امیر قلعه‌نویی و ناصر حجازی!
صمد دوباره سرمربی استقلال شد اما نه مثل روزی که فیروز کریمی با آن همه حاشیه‌سازی‌های بی‌ادبانه سکاندار تیم آرزوهایش شد! صمد مثل همیشه آرام، بی‌صدا و سرشار از ویژگی‌های اسرارآمیز درونی‌اش آمد ... او بی‌صداترین مربی تاریخ استقلال است. مردی که فقط می‌گوید: «کار، کار، کار!» از همان روز که سرمربی استقلال شد تصمیم گرفت مصاحبه نکند. او در این باره می‌گوید: «رسانه گریز نیستم. نمی‌خواهم سر و صدا داشته باشم. می‌خواهم دور از هیاهو کار کنم.» صمد مرفاوی این است، مردی درونگرا که در همه حال سعی می‌کند بودنش را با همان تاکتیک ابداعی‌اش ابراز کند! او می‌خواهد با نتایجش حرف بزند و شاید قهرمانی استقلال همراه با صمد مرفاوی صدای فریاد او باشد!
رفتار مرفاوی را البته نباید به حساب غرور آمیخته با بی‌اعتمادی‌اش دانست. صندلی سرمربیگری استقلال او را از خود بی‌خود نکرده است. او همان است که بود. مثل آن روزها که به‌واسطه سایه سنگین امیر قلعه‌نویی کمتر کسی سراغش را می‌گرفت. صمد فقط حساسیت‌های ناشی از موقعیت کنونی‌اش را می‌شناسد. برای همین است که سعی می‌کند با دقت حرکت کند و قدم‌هایش را آهسته بردارد ...
اولین سوالی که می‌توان از شما پرسید این است که چرا مصاحبه نمی‌کنید! صمد مرفاوی از وقتی سرمربی استقلال شد خودش را مخفی کرد؟
(می‌خندد) نه! من چندان هم مخفی نبودم. در همه این روزها وقتی صفحات روزنامه‌ها را ورق می‌زدم مصاحبه‌های بسیاری را از قول خودم می‌دیدم و مدام از خودم می‌پرسیدم: «صمد تو بودی که این حرف‌ها را زدی؟!»
صدای شما همه جا شنیده می‌شود. از وقتی پایتان را به باشگاه می‌گذارید تا وقتی که به تمرین می‌روید. در کوچه و خیابان هم می‌توان صدایتان را شنید برای همین حرف‌های شما فی‌الفور وارد صفحات روزنامه‌ها می‌شود!
خیلی وقت‌ها از قول من حرف‌هایی منتشر می‌شود که تعجب می‌کنم! (دوباره می‌خندد) نمی‌دانم شاید این هم از ویژگی‌های سرمربیگری در استقلال است!
امیر قلعه‌نویی سال گذشته مدام روی صفحات روزنامه‌ها دیده می‌شد. او هر روز مصاحبه می‌کرد. و حتی کار به جایی رسیده بود که صبح به صبح یکی از سایت‌ها یادداشتی به قلم امیر قلعه‌نویی را روی خروجی‌اش می‌گذاشت.
قلعه‌نویی هم این طوری نبود اما من نمی‌خواهم زیاد وارد آن فضا بشوم و به سوال‌های این جوری پاسخ بدهم می‌خواهم بگویم هر کسی خصوصیات اخلاقی خودش را دارد؛ فقط همین.
شاید همین خصوصیات اخلاقی، تیم شما را نسبت به تیم قلعه‌نویی متفاوت جلوه می‌دهد، درست است؟
باور کنید دوست ندارم وارد آن فضا بشوم. نمی‌خواهم با امیر قلعه‌نویی مقایسه‌ام کنید. این سوال من را به حاشیه می‌برد.
این تیم خواه ناخواه بازمانده تیم سال قبل است. چطور نباید از سال گذشته چیزی گفت؟
من نمی‌دانم مشکل استقلال چیست که خیلی‌ها سعی می‌کنند با سال قبل مقایسه‌اش کنند.
مشکل شما این است که گل نمی‌زنید؛ مشکل شما این است که از آن جذابیت‌های سال گذشته فاصله گرفته‌اید که این شاید به تفکرات شما مربوط می‌شود.
نه، اینطور نیست. شما یادتان رفته ما سال گذشته هم به خصوص در انتهای فصل نتایج خوبی نمی‌گرفتیم. به من بگویید آخر فصل چه نتایج خوبی گرفتیم که حالا باید از آنها یاد کنیم؟ یادتان رفت پس از دربی، استقلال به مشکل خورد. ما به غیر از پیروزی مقابل پیام و ملوان چه کار کردیم. آن روزها هم ما وارد مشکلات شده بودیم.
این پاسخ یعنی اینکه صمد مرفاوی از تیمش راضی است؛ درست است؟
راضی نباشم؟ نباید احساس رضایت کنم؟ استقلال الان 12 امتیازی است و این نتیجه با اوایل فصل قبل هم قابل قیاس نیست. هر چند که من اصلا دوست نداشتم وارد آن فضا شوم چون بعضی‌ها برداشت غلط می‌کنند.
نگران واکنش امیر قلعه‌نویی هستید؟ شما نمی‌خواهید امیر از شما دلگیر شود، درست است؟
‌‌بله، چون امیر دوست من است. من به هیچ‌کس بی‌احترامی نمی‌کنم فقط دوست دارم آرام باشم و کارم را انجام بدهم. هر کسی حرمت دارد و من به هیچ احدی بی‌احترامی نمی‌کنم.
می‌دانید چرا انتقاد به تیم مرفاوی زیاد است؟ به خاطر اینکه صمد خودش یک مهاجم سر و پا انگیزه بود اما تیمش کم گل می‌زند.
‌‌‌من هم موقعیت خراب می‌کردم. من هم در هر بازی گل نمی‌زدم. این حرف‌ها نیست که چون صمد خودش یک مهاجم بوده تیمش هم باید همه ‌تیم‌ها را گلباران کند. همین بازی با سایپا را نگاه کنید. چند تا از موقعیت‌های ما گل نشد. آیا ما در آن بازی بد بازی کردیم؟ پاسخ این سوال یک چیز است؛ نه، استقلال در آن بازی خیلی موقعیت ساخت اما خب،‌ فقط دو موقعیت وارد دروازه شد.
تفکرات دستیاران‌تان چقدر در شما تاثیرگذار است؟
‌‌من با همه دستیارانم تعامل دارم مثل همه مربیان اما خب، حرف اول و آخر را سرمربی می‌زند و باید یک نفر باشد که تصمیم‌ نهایی را بگیرد. به همین دلیل وقتی همه چیز را تجزیه و تحلیل کردم تصمیم نهایی را می‌گیرم.
فکر نمی‌کنید تاکتیک بازی استقلال خیلی به فوتبال نتیجه‌گرای آلمان‌ها نزدیک شده است؟ آیا این حاصل تفکرات اریش روته‌مولر است؟
‌‌تفکر من تفکر فوتبال است. نه، من آلمانی نیستم. من یک ایرانی هستم و تفکرات خودم را دارم اما بگذارید یک چیز را به شما بگویم؛ مگر به فوتبال زیبا امتیاز می‌دهند؟
به هیچ وجه اما یکی از ویژگی‌ها هم می‌تواند باشد، مثل روند خوبی که در خط دفاع شما شکل گرفته است.
آفرین! من هم می‌خواستم همین را بگویم. ما هم دنبال فوتبال زیبا هستیم مثل همین حالا که همه از خط دفاع‌مان تعریف می‌کنند اما برایم امتیاز گرفتن خیلی مهمتر است.
به خاطر همین در تبریز تا حدودی نیمه دوم عقب آمدید؟!
نه من عقب نیامدم. اتفاقاً آنجا هم دنبال پیروزی بودم. اما دیدید که نشد. تعویض‌هایم همگی در راستای پیروزی بود. سیاوش به جای عنایتی آمد و سیدصالحی به جای آرش. آیا شما به این تعویض‌ها می‌گویید دفاعی؟
نه تعویض‌های شما دفاعی نیست اما تفکرات شما می‌تواند دفاعی باشد! مثلاً به سیاوش بگویید در خط هافبک بازی کند یا از آرش بخواهید گوش چپ باشد.
آن شب در ورزشگاه یادگار امام تبریز دنبال پیروزی بودم، اما نشد. می‌خواستم اولین پیروزی بیرون از خانه را رقم بزنیم اما یک لحظه غفلت اجازه نداد. من از بازیکنان تعویضی‌ام خواسته بودم در همه حال فکر گلزنی باشند و دیدید که پس از گل تراکتورسازی موقعیت‌های خوبی نصیب ما شد. اینطور نیست که من از مهاجم تیمم بخواهم دفاع کند.
در تبریز با یک مهاجم بازی کردید این را قبول ندارید؟
پس آرش و فرهاد مجیدی چه کاره بودند؟ آیا آنها مدافعان استقلال هستند؟
نه! اما وقتی کمی عقب‌تر بازی می‌‌کنند این تصور ایجاد می‌شود. در واقع شما این تلقی را شکل می‌دهید!
‌‌همه ما داریم هجومی بازی می‌کنیم. از خط دفاع گرفته تا خط حمله. نمی‌توانیم برای از بین بردن انتقادها با یک دفاع بازی کنیم تا همه فکر کنند استقلال دارد هجومی بازی می‌کند! من دارم آثار یک بازی رو به جلو را در تیم مشاهده می‌کنم اما از آن آدم‌ها نیستم که شلوغش کنم. واقعا نمی‌دانم چرا باید درباره این موضوع توضیح بدهم.
اگر اشتباه نکنم بهترین لحظه‌ای که به شما گذشت موقعی بود که مقابل امیر قلعه‌نویی به پیروزی رسیدید ؟
(قدری مکث) آن بازی را فراموش کردم!
‌‌مثل همین الان، شما پس از آن پیروزی هیچ حرفی نزدید! یک سیاست کاملا مودبانه و سرشار از احترام!
اهل تبلیغ کردن نیستم. این را خودتان می‌دانید. باید خودم را گنده می‌کردم تا بگویند مرفاوی هم هست؟ نه من اهل این کری‌خوانی‌ها نیستم.
اما از مهاجمان‌تان خیلی تبلیغ می‌کنید.
‌‌نه، ‌این کار را هم نکردم اما از آنها دفاع کردم تا بدانید از آنها راضی هستم.
به عنایتی اجازه می‌دهید استقلال را ترک کند؟
‌‌مگر قرار است برود؟
مصاحبه کرده و گفته یکی از مهاجمان باید ترانسفر شود.
تا من نگفتم هیچ کس جایی نمی‌رود. اصلاً این خبرها نیست.
عنایتی می‌گوید ما به خاطر تعویض استرس داریم. به خاطر همین باید خط حمله را خلوت کنیم تا بازیکنانی که در این پست بازی می‌کنند خیال‌شان راحت باشد.
من خودم هم مهاجم بودم اما هیچ وقت استرس نداشتم. هر وقت هم به میدان می‌رفتم تلاش می‌کردم گل بزنم. البته این برای همه بازیکنان وجود دارد. از چارچوب دروازه گرفته تا خط حمله. همه باید زحمت بکشند و خودشان را در ترکیب تیم‌ها ثابت کنند.
فکر نمی‌کنید حرف عنایتی درست است؟
اینکه چه کسی بازی کند و چه کسی بازی نکند به من و دیگر اعضای کادر فنی مربوط می‌شود. من از همه بازیکنان می‌خواهم حتی اگر یک دقیقه در ترکیب تیم قرار گرفتند بروند و برای گلزنی تلاش کنند. من دوست دارم تلاش همه مهاجمان را ببینم حالا اینکه آنها گل نمی‌زنند اشکالی ندارد. برای من تلاش آنها خیلی مهمتر است.
به این ترتیب با همین تعداد مهاجم به کارتان ادامه می‌دهید. این شیوه چالش‌زا نیست؟
بله، قطعاً به همه آنها نیاز دارم...
... راستی این ماجرای حبس کردن بازیکنان چه بود؟
یکی از خبرنگاران با من تماس گرفت و گفت چرا بازیکنان را پس از بازی با تراکتور در رختکن تیم‌تان حبس کرده بودید. من هم جوابش را دادم و گفتم هیچ حبسی در کار نبود و نیروی انتظامی از ما خواسته بود در رختکن بمانیم تا اوضاع بیرون ورزشگاه روبراه شود. بعد این پاسخ تیتر یک مصاحبه شد که همه فکر می‌کردند چه اتفاقی افتاده است.
می‌گفتند چون می‌خواستید با بازیکنان حرف بزنید آنها را حبس کردید؟!
من هیچ وقت در رختکن با بازیکن حرف نمی‌زنم! شاید باور نکنید اما من سعی می‌کنم آن لحظه با بازیکن حرف نزنم و همه حرف‌هایم را در هتل به بازیکنان بگویم. در همه بازی‌ها این رویه را حفظ می‌کنم.
آقای مرفاوی می‌خواهم درباره آینده استقلال از شما بپرسم. وقتی به روزهای پایانی لیگ نگاه می‌کنید چه چیزی را می‌بینید؟
روزهای قشنگ. من به کارم اعتقاد دارم و خیلی امیدوارم.
فصل ششم را یادتان هست؟ آن روزها حس بدی به شما منتقل نمی‌کند؟
3 سال از آن فصل می‌گذرد. خیلی چیزها عوض شده است.
و شما امیدوارتر از آن روزها؟!
(می‌خندد) بله، خیلی امیدوارم.